පළමු පරිභ්‍රමණය

නේක පාටින් දිදුලන
මල් සුපිපි වසන්ත දිනෙක
ආවා ඔබ මා තුරුලට
උණුසුමක් සොයාගෙන

දිවා රෑ දෙසිය අසූවක්
රැඳී සිටි නවාතැන හැරදා
ආවෙ ඔබ මා දෑතට
මහ හඬින් හඬමින්

දුටු සැණින් මා හද
පිදුවෙමි මම ඔබට
සත්තයි නුඹ එවිට
නාඬා සැනසුනු බවට

මව තුරුලේ සැනසි
මා වෙතට ආ සඳ
තුරුළු කර ගතිමි මා
හද පිරුණු සෙනේහෙන්

විටෙක සතුටද
විටෙක වෙහෙසද
විටෙක තරහද
මා වෙත ගෙනා නුඹ කෙරේ
ආදරය හැර වෙන යමක්
මා සිතේ ඉතිරිව නැත

දිවා රෑ ගතවිය
හිරු වටා ගමන විය
වසන්තය නිමා විය
ගිම්හානයද ගතවිය
හේමන්තයද පසුවිය
යළි වසන්තය උදාවිය

හිරු වටා එක්වරක්
ගමන් නිම කළ ඔබ
දිනෙන් දින වැඩෙමින්
උගත් දේ එමට විය

හිරු වටා තව බොහෝ
රවුම් යාමට තිබේ
උගත යුතු දේ තිබේ
ඒ ගමනට ඔබේ
ආසිරි පතනෙමි පුතේ

අවුරුද්දකට කලින් මෙහෙම හිටපු හාදයා තමා දැන් මේ ඉන්නෙ.

Advertisements

ඇය ගිහින්

නොසිතූ දිනෙක හමුවුනු ඇය
රහසින්ම මසිතට ළං වූ ඇය
විටෙක මා සමඟ
කෙලිදෙලෙන් පසුවූ ඇය
අනෝරා වැසි වැටෙනා දිනෙක
මා කුටියට පැමිණි ඇය
සඳ ඇති රැයක
මා උකුලේ සැතපුනු ඇය
සුමුදු සුසිනිඳු ගත
මා වතේ තැවරූ ඇය
හිම වැටෙන සීතල දිනක
මා ගතට තුරුල්වූ ඇය
හිමිකරු සිටිද්දී
මා සොයා පැමිණි ඇය
මා බිළිඳු පුතුටද
සතුටක්ම ගෙනා ඇය
යන්න ගිහින්…
හිමිකරු ඇය ගෙන ගිහින්…
ඈ යළි නො ඒවිද?