සුළඟේ ගිය පුළුන් ගුලිය – ඉතිරිය

අක්ක-නගෝලගෙන් කපු කටිමින් සිටි නංගිගෙ පුළුන් ගුලියක් හුළඟෙ ගිහින් ඒක පස්සෙ යැව්ව දුවට වුන දේ  කලින් කිව්වනෙ. ඒක කියෙව්වෙ නැති අය මෙතනින් කියවල ඉන්නකෝ.

ඉතින් අර නංගිගෙ දුව පුළුන් ගුලියයි, රජතුමාගෙන් හම්බු වුන පොඩි සඳුන් ලීයෙන් හදපු පෙට්ටියයි, බල්ල දුන්න මස් ගාතෙයි, බුලත් කොරටුවෙ මිනිහ දුන්න බුලතුයි අරන් ගෙදරට ආවලු. ගෙදර ඇවිත් වුන දේවල් අම්මටත් කියලා රජතුමා දුන්න පෙට්ටියෙ තියෙන්නෙ මොනවද කියලා ඒක ඇරලා බැලුවලු. එතකොට කෙල්ලයි, අම්මයි දැක්කලු ඒ පෙට්ටිය පුරෝල තියෙන්නෙ රන්-රිදී, මුතු-මැණික් වලින් කියලා. ඉතින් ඒ දෙන්නා බොහොම සතුටු උනාලු.

අක්ක-නගෝලගෙන් අක්කට ආරංචි වුනාලු නංගිටයි, දෝණියන්දැටයි පුළුන් ගුලියක් නිසා මහා ධනස්කන්ධයක් ලැබුන හැටි.

ඉතින් ඊලඟ දවසෙදි අක්කා තමන්ගෙ දෝණියන්දැ එක්ක පුළුන් වලින් කපු කටින්න ගත්තලු. ඊට පස්සෙ අක්කා පුළුන් ගුලියක් බලෙන්ම හුළඟට විසි කෙරුවලු. පුළුන් ගුලියත් හුළඟෙ ගහගෙන ගියාලු. එතකොට අක්කා තමන්ගෙ දුවට හොඳටම තලලා කිව්වලු “හුළඟෙ ගිය පුළුන් ගුලිය අරගෙන මිසක් ආයෙත් එනව නෙවේ උඹ” කියලා. ඉතින් ඒ කෙල්ලත් අඬ අඬා හුළඟෙ ගිය පුළුන් ගුලිය හොයාගෙන යන්න පිටත් උනාලු.

ඒ යනකොට අර නොණ්ඩි මිනිහගෙ බුලත් කොරටුව ගාවින් යන්න වුනාලු. ඒ මිනිහා “අනේ, පිං සිද්ධ වෙයි බුලත් කොරටුවට වතුර ටිකක් දාලා පලයංකො” කියලා අර කෙල්ලට කිව්වලු. ඒ කෙල්ල “මට බෑ” කියලා යන්න ගියාලු. ඔහොම යනකොට අර බල්ල බැඳල හිටිය තැනිනුත් ගියාලු. එතකොට බල්ල කිව්වලු “අනේ අක්කෙ, මාව හෙවණකින් බැඳල පලයංකො, පිං සිද්ධ වෙනවා. එහෙම කළොත් උඹ ආපහු ගෙදර යනකොට මං මස් ගාතයක් උඹට දෙඤ්ඤං” කියලා. අර කෙල්ල “මට බෑ” කියාගෙන එතැනිනුත් යන්න ගියාලු.

පුළුන් ගුලිය ඉස්සෙල්ල දවසෙ වගේම වේවැල් පඳුරක රැඳිල නතර වෙලා තිබ්බලු. අර කෙල්ලත් කොටු කෑලි අමුණගෙන කෙක්කක් හදලා පුළුන් ගුලිය ගන්න වෑයම් කළාලු. එතකොට ඉස්සෙල්ල දවසෙ වගේම රජතුමා එතැනට ආවලු. “මං උඹට පුළුන් ගුලිය අරගෙන දෙන්නම්. උඹ රජ මාලිගාවට ගිහින් කෑම උයපං” කියලා රජතුමා කිව්වලු.

කෙල්ලත් රජ මාළිගාවට ගියාලු. කෑම උයලා පුරුද්දක් නැති මේ කෙල්ල මාළු පිණියි, බතුයි ඉව්වලු. රජතුමා වේවැල් ගාලෙන් පුළුන් ගුලිය අරගෙන  රජ මාලිගාවට ඇවිත් කෙල්ලට ඒක භාර දුන්නලු. ඊට පස්සෙ කෙල්ල උයපු කෑම කන්න ගියාලු. කන්න ගිහින් කෑම කන්න බලනකොට ඒ කෑම කන්න බැරිලු, දියම දිය රහයිලු.

ඒ පාර රජතුමා ඉස්සෙල්ල වගේම කෙල්ලව ලොකු කාමරේකට එක්කගෙන ගියාලු. “මෙ පෙට්ටි වලින් උඹට මනාප පෙට්ටියක් තෝර ගනිං” කියලා රජතුමා කෙල්ලට කිව්වලු. “පුංචම්මගෙ කෙල්ල මෝඩ කමට පොඩි පෙට්ටියක් තෝර ගෙන. ඒ පෙට්ටියෙ තිබ්බ රත්තරං මැණික් එහෙම නම් මේ ලොකු පෙට්ටියෙ කොහොම ඇද්ද? උන්ට වඩා අපි පෝසත් වෙන්න ඕනෙ කියලා” හිතලා අර කෙල්ල හොයලා හොයලා ඒ කාමරේ තිබ්බ ලොකුම පෙට්ටිය තෝරගත්තලු.

එතකොට රජතුමා කිව්වලු “උඹට ගැලපෙනම පෙට්ටියක් තෝරගෙන තියනවා. උඹේ අම්මයි-අප්පච්චියි ඉන්න තැනක මිස පෙට්ටිය අරිනවා නෙවෙයි” කියලා. එහෙම කියලා රජතුමා කෙල්ලව ගෙදර පිටත් කළාලු.

කෙල්ල ගෙදර ඇවිත් විස්තරේ කිව්වලු. ඊට පස්සෙ රෑ වෙලා ගමේ සේරමන්ටම එන්න කියලා පෙට්ටියෙ තියෙන්නෙ මොනවද තියෙන්නෙ කියලා බලන්න ඒක ඇරියලු. ඒ පෙට්ටිය පිරිල තිබ්බෙ නයි-පොළොං සරපයින්ගෙලු. ඒ සරපයි පෙට්ටියෙන් එලියට ඇවිදිල්ල අර කෙල්ලවයි, අම්මවයි, තාත්තවයි, ගමේ හැමෝවමයි කෑවලු. සරපයි කාල මිනිස්සු මැරිච්ච නිසා ඒ ගම පාළු වුනාලු.

වයඹ පළාතේ රොඩී ජන කථාවකි.

Advertisements

නූතන වෙස්සන්තර කෙනෙක්

ඔබට රුපියල් කෝටි ගණනක් තිබුනොත් මොකද කරන්නේ? හොඳ ගෙයක් ගන්නවද? සුඛෝපභෝගී වාහනයක් ගන්නවද? ලෝකෙ වටේ සවාරියක් යනවද? කරමින් සිටි රස්සාවට නිවාඩු දීලා ගෙදර ඉන්නවද? හැමදාම තරු පහේ හෝටල් වලින් කෑම කනවද? දරුවන්ට අති වෙන්න සල්ලි ඉතිරි කරලා ඉතිරිය පිනට දෙනවද? එහෙම නැත්නම් සල්ලි ඔක්කොම පිනට දෙනවද?

Yu Pengnion(ඩොලර්) ප්‍රකෝටිපතියෙක් (billionaire) වන චීන ජාතික යූ  පෙංග්නියන් (Yu Pengnian)  මේ ප්‍රශ්නෙට ලබාදී තිබෙන්නේ සාමාන්‍යයෙන් කෙනෙක් නොසිතන පිළිතුරක්. ඒ ඔහු සතු සෑම දෙයක්ම පිනට දීමට තීරණය කිරීමයි. පසුගිය සතියේ ඔහු ඩොලර් මිලියන 470 ක් වටිනා මුදල් සහ දේපල යූ පෙංග්නියන් පදනමට (Yu Pengnian Foundation) පරිත්‍යාග කරමින් කියා සිටියේ මේ තමන්ගේ අන්තිම පරිත්‍යාගය බවයි. මෙයින් පසු දන් දෙන්නට දෙයක් තමා සතුව නැතිබව ඔහු කියා සිටියා.

යූ පෙංග්නියන් පදනමට ඩොලර් මිලියන 260 ක මුදලක් බැංකුවේ තැන්පත්ව ඇති අතර පදනමට අයිති ඩොලර් බිලියන එකක වටිනාකමැති දේපල වලින් වසරකට ඩොලර් මිලියන 50 ක පමණ ආදායමක් ලැබෙතැයි විශ්වාස කරනවා. එම පදනමින් සෞඛ්‍ය, අධ්‍යාපනය සහ ආපදා සහන සැපයීම ආදී ක්ෂේත්‍ර සඳහා ප්‍රදාන කරනු ඇති.

88 හැවිරිදි යූ හෝටල් සහ ඉඩකඩම් ව්‍යාපාරයෙන් ධනය ඉපයූවෙක්. ඔහු මෑතදී කළ පරිත්‍යාගයත් සමඟ ඔහු පරිත්‍යාග කළ මුළු වත්කම ඩොලර් බිලියන 1.2 ක්. (රුපියක් කෝටි 13,000 කටත් වැඩියි.) තම දරුවන්ට මුදල් ඉතිරි නොකිරීම ගැන යූ ගේ අදහස මෙයයි. “මගේ දරුවන් මට වඩා දක්ෂ නම් ඔවුන්ට විශාල මුදලක් ඉතිරි කිරීම අනවශ්‍යයි. ඔවුන් අදක්ෂනම්, විශාල මුදලකින් ඔවුන්ට වෙන්නේ අයහපතක් පමණයි.”

යූ, චීනයේ අංක එකේ පරාර්ථකාමියා (philanthropist) ලෙසයි සැලකෙන්නේ. චීනයේ වෙසෙන ප්‍රකෝටිපතියන් තම ධනය පරිත්‍යාග කිරීමට පෙළඹවීම ඔහුගේ අරමුණක්. “මගේ වත්කම අනෙක් (ධනවතුන්ගේ) ධනයත් සමඟ සසඳනකොට බාල්දියක තියන දිය බිඳක් වගෙයි. ඒත් මගේ දැක්ම ඔවුන්ට වඩා බොහොම වෙනස්. මම දරුවන්ට ධනය ඉතුරු කර යන්නේ නෑ.” යැයි යූ පවසනවා.

චීනය ප්‍රකෝටිපතියන් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් බිහි කිරීමට සමත් වී තිබෙනවා. චීනයේ වෙසෙන ධනවතුන්ගෙන් 97% ක් ම ධන පරිත්‍යාගයේ යෙදෙන බව වාර්තා වෙනවා.

යූ තවමත් වැඩ කරන අතර වැඩි වෙලාවක් යෙදවෙන්නේ පරිත්‍යාගශීලී වැඩ සඳහා බවයි කියැවෙන්නේ.