පස්සෙ හිලක්

කතන්දර චූ කරන එක ගැන කතන්දර කියනකොට ඒව ප්‍රසිද්ධියෙ නොකියන ටැබූ දේවල් කියලා කට්ටිය කියල තිබුනනෙ. ඇත්ත තමා! අපේ සමාජයේ චූ කරන එක, කක්ක කරන එක ගැන විතරක් නෙවෙයි, ඒවට පාවිච්චි කරන ඇඟේ අවයව වල නම් පවා ප්‍රසිද්ධියේ කියන්නෙ නෑනෙ. සමහරුන්ට ‘පස්ස’ කියන්නෙත් කුණුහරුපයක්. අනිත් ඒව ගැන කවර කථාද?

ඉස්කෝලෙ යන කාලෙදි අපි කළ පොඩි බයිට් වැඩක් ගැනයි කියන්න යන්නෙ. කකුල් දෙකටම දිග කලිසම් අඳින අයියලා වුනාට පස්සෙ අර කොටම කොට කලිසම් අඳින මල්ලිලව බයිට් කරන්න බයක් නෑ. (මොකද කොට කලිසම අඳින කොට අපිත් ඕන තරම් බයිට් වෙලා තියන එකේ වාඩුව ගන්නත් එපයැ.) ඉතින් කකුල් දෙකටම දිග කලිසම් ඇඳගෙන අයියලා ඉස්කෝලෙ වටේ යනවා බයිට් කරන්න මල්ලිලා හොයාගෙන. (අනේ ශාරීරික වද හිංසා එහෙම කළෙ නෑ ඒ අයියලා.)

ඔහොම යන අතරෙ දකින සමහර මල්ලිලට “මල්ලි, මල්ලි… ඔයාගෙ පස්ස පැත්තෙ හිලක්” කියලා අයිය කෙනෙක් කියන්නෙ සහෝදර ප්‍රේමයටමයි. අනේ ඉතින් ඒ අහිංසක මල්ලියත් පස්ස පැත්ත අතගාලා බලලා “බොරු කියන්නෙ එපා අයියෙ..හිලක් නෑ” කියලා කියන්නෙ ‘හ්ම්.. අපි අහුවෙයි ඔය අයියලගෙ බොරු වලට’ කියලා වීරයා වගේ යටි හිතෙන් කියන ගමන්.

අන්න එතකොට තමා එච්චර වෙලාවක් නිහඬව හිටපු අනිත් අයියලා ටිකත් මල්ලියව වට කරගෙන, මහා හයියෙන් “මල්ලි හොඳටම ෂුවර්ද පස්සෙ හිලක් නෑ කියලා?”  කියල අහන්නෙ වටේ පිටේ ඉන්න අනිත් අයටත් ඇහෙන්නෙ. මල්ලියත් ලැජ්ජාවෙන් ආයෙත් පාරක් පස්ස අතගාලා “හිලක් නෑ අයියෙ” කියලා හෙමීට කියනවා.

“ඈ බොල. උඹ බොග (කක්කා) දාන්නෙ කොහෙන්ද? පස්සෙ නැතුව වෙන කොහෙවත් හිලක් එහෙම තියනවද බොට?” කියලා මහ හයියෙන් ඇහුවාම මල්ලියා ‘රුං’ ගාලා මාරු වෙන්නෙ යාළුවන්ගෙ සරදම් හිනා හඬ අතරින්.

Advertisements

අලුත් මාළු විකිණීමට තිබේ

පබිලිස් සිඤ්ඤෝ ප්‍රසිද්ධ මාළු වෙළෙන්දෙක්. ගමේ කට්ටිය කථා කළේ පබිලිස් අයියා කියලයි. පොඩි ළමයිනම් පබිලිස් මාම කියලත් කිව්ව. උදැහැනැක්කෙම සිදාදියට බයිසිකලෙන් ගොහින් තෝරු, මෝරු, කෙලවල්ලො, සාලයො, පියාමැස්සො හාල්මැස්සො, ඉස්සො පෙට්ටිය පිරෙන්න පුරෝගෙන ගමට ඇවිත් “මාලෝ..ඕ” කියාගෙන ගම වටේ ගොහින් මාළු ටික විකුණන එක තමා පබිලිස් අයියගෙ රස්සාව. පොඩි ලාභයක් විතරක් තියාගෙන අලුත් මාළු විකුණන පබිලිස් අයියගෙන් මාළු ගන්න ගමේ ගෑණු කැමැතියි.

දන්න කියන කාලෙ ඉඳන් කළ රස්සාව බයිසිකලේ ගිහින් මාළු විකුණන එක උනාට ටිකෙන් ටික වයසට යනකොට ඒක දිගටම කරන්න අමාරු නිසා මාළු කඩයක්වත් දාන්න ඕනෙ කියලා පබිලිස් අයියා කල්පනා කළා. ඒ නිසා අමාරුවෙන් එකතු කරගත්ත සල්ලි ටිකකුයි, අත මාරුවට එක එක්කෙනාගෙන් ඉල්ලගත්ත සල්ලියි දාලා පුංචි මාළු කඩ කෑල්ලක් ගමේ කඩමණ්ඩියෙ කෙලවරින් පටන් ගත්තා.

කඩේ පුංචි උනාට හොඳට පෙනුමට තිබ්බොත් තමා මිනිස්සු ඇවිත් මාළු ගන්නෙ කියල කවුදෝ දීපු උපදෙසක් නිසා පබිලිස් අයියත් හිතුවා ලොකුවට බෝඩ් ලෑල්ලක් කඩේ ඉස්සරහින් එල්ලගන්න ඕනෙ කියලා. ගමේ සිත්තර ගුරුන්නාන්සෙ සේදිරිස් අප්පුහාමිගෙ ගේ පොඩිය පැත්තට දවසක්දා හවස ගිය පබිලිස් අයියා තමන්ගෙ මාළු කඩේ ඉස්සරහින් ගහන්න බෝඩ් ලෑල්ලක් ඇඳලා දෙන්න කොන්තරාත්තුවත් දීලයි ආවෙ.

සතියකට විතර පස්සෙ මාළු කඩේ අත් උදව්වට හිටපු සුමනෙ ළමයත් එක්ක එක්කහු වෙලා පබිලිස් අයියා සේදිරිස් අප්පුට කියලා අන්දගත්ත බෝඩ් ලෑල්ල මාළු කඩේ ඉස්සරහින් ඇටෙව්වා. ඈත ඉඳන් බලන අයටත් අපූරුවට පේන විදියට ලොකු රවුම් අකුරෙන් “මෙහි හොඳ අලුත් මාළු ලාබෙට විකිණීමට තිබේ” කියලා තමයි බෝඩ් ලෑල්ලෙ ලියල තිබ්බෙ. පබිලිස් අයියා කීප වතාවක්ම මාළු කඩෙන් එලියට බැහැලා බෝඩ් ලෑල්ලෙ හැඩ බලන්නත් අමතක කළේ නෑ.

පහුවෙනිදා උදෙන්ම පබිලිස් අයියගෙ මාළු කඩේට ගොඩ වැදුනෙ ආමිස් සිඤ්ඤෝ. “අපූරු බෝඩ් ලෑල්ල නොවැ පබිලිස් අයියෙ. දැන්නම් කඩේ හොඳ පෙනුමයි. අහල ගං හතකවත් නෑ නොවැ මේ වගේ බෝඩ් ලෑල්ලක් ගහපු මාළු කඩයක්. හොඳට වෙලඳාම තියෙයි එහෙනං ඈං” කියලා උන්දැ මාළු කෑල්ලකුත් අරං එලියට බැස්සා. එලියට බැහැලා ආයෙත් බෝඩ් ලෑල්ල දිහා බලලා “මං මේ කල්පනා කලේ පබිලිස් අයියෙ උඹ කවද්ද නරක මාළු විකිණුවෙ කියලා. උඹ හොඳ මාළු ඇරෙන්න වෙන යමක් කවදාවත් අපිට විකුණලා තියේයැ. ඉතිං අහවල් එකකටද මේ බෝඩ් ලෑල්ලෙ ‘හොඳ’ කියලා ලියලා තියෙන්නෙ, ඈං?” කියාගෙන යන්න ගියා.

“ආමිස් සිඤ්ඤො කිව්ව කථාවත් ඇත්ත තමා” කියලා හිතපු පබිලිස් අයියා සුමනෙ කොලුවව වහලෙට නග්ගලා බෝඩ් ලෑල්ලෙ “හොඳ” කියලා ලියල තිබ්බ කෑල්ල සායම් ටිකක් ගාල වැහැව්ව. දැන් බෝඩ් ලෑල්ලෙ තියෙන්නෙ “මෙහි අලුත් මාළු ලාබෙට විකිණීමට තිබේ” කියලයි.

ඊට පස්සෙ කඩේට ආවෙ කරුණාවතී. “පබිලිස් අයියෙ, මට සාලයො 500 ක් කිරල දෙන්නකො” කියලා ඉල්ලපු කරුණාවතී පබිලිස් අයියා මාළු කිරන අතරෙ “පබිලිස් අයියෙ, දැන් උඹේ කඩේ පරණ මාළු එහෙමත් විකුණන්න තියේද?” කියලා අහපි. ඒ පුරස්නෙන් අන්දුන් කුන්දුන් උන පබිලිස් අයියා “මොකක්ද කරුණාවතියො ඒ හරුපෙ තේරුම? මම උඹලට පරණ මාළු එහෙම විකුණලා තියෙනවද මේ සම්මජ්ජාතියට?” කියල ඇහැව්වෙ ටිකක් තරහින්. “ඒකම තමා මාත් මේ හිතුවෙ. අලුත් මාළු මිස පරණ මාළු නොවික්ක පබිලිස් අයියගෙ කඩේ ‘අලුත්’ මාළු තියේ කියල බෝඩ් ලෑල්ලක ලිව්වෙ මක්කටද?” කියල කරුණාවතී කිව්වහම පබිලිස් අයියා සුමනෙ කොලුවට “එහෙනං බෝඩ් ලෑල්ලෙ අලුත් කියල ලියපු එකත් මකහං කොලුවො” කියලා උපදෙසක් දුන්නා. දැන් “මෙහි මාළු ලාබෙට විකිණීමට තිබේ” කියල විතරයි බෝඩ් ලෑල්ලෙ ඉතුරු වෙලා තියෙන්නෙ.

මාළු ගන්න නෙවේ ඕප දූප හොය හොයා ආපු මැගි අක්කා පබිලිස් අයියගෙ මාළු කඩේට ගොඩ වැදුනෙ බෝඩ් ලෑල්ලෙ ගුණ-දොස් කියන්න. “පබිලිස් අයියෙ, කවද ඉඳන්ද බං උඹ ලාබෙට මාළු විකුණන්න ගත්තෙ?” කියල අපහු මැගියට පබිලිස් අයිය හොඳවැයින් කුණුහරුප දෙකක් කිව්වෙ හිතේ තරහින් නෙවේ. අනිත් මාළු කාරයින්ට වඩා ලාබෙට වික්ක බව ගමම දන්න නිසා කඩේ බෝඩ් ලෑල්ලෙ ‘ලාබෙට’ කියලා අමුතුවෙන් ලියන්න ඕනෙ නෑ කියලා පබිලිස් අයියට හිතුන නිසා බෝඩ් ලෑල්ලෙන් ‘ලාබෙට’ කෑල්ලත් මැකිල ගියා. ඉතුරු උනෙ “මෙහි මාළු විකිණීමට තිබේ” කියලයි.

ගමේ ආරච්චිල තිරික්කලෙන් කොහේදෝ රාජකාරියකට යන අතරෙ පබිලිස් අයියගෙ මාළු කඩේ බෝඩ් ලෑල්ල දැකලා “පබිලිසෝ, උඹට මාළු විකුණන්න මේ කඩේ ඇරෙන්නෙ වෙන ගුබ්බෑයමක් හෙම තියනවද?” කියලා තිරික්කලේ ඉඳලම කෑ ගහල ඇහුවා. එතකොට තමා පබිලිස් අයියට හිතුනෙ බෝඩ් ලෑල්ලෙන් ‘මෙහි’ කෑල්ලත් මකල දාන්න. සුමනෙ කොලුවත් බැණ බැණ සායම් තවරලා ‘මෙහි’ මැකුවට පස්සෙ ඉතුරු උනෙ “මාළු විකිණීමට තිබේ” කියලයි.

හවස් වරුවෙ ඉස්කෝලෙ ඇරිල ගෙදර යන ගමන් ඇලිස් නෝන ඉස්කෝලෙ හාමිනේ පබිලිස් අයියගෙ මාළු කඩේට ගොඩ උනා. “මොකද පබිලිස් මේ බෝඩ් ලෑල්ලෙ තැන තැන සායම් තවරලා? වැරදිලාවත්ද?” කියලා ඇලිස් නෝන ඉස්කෝල හාමිනේ ඇහුවහම පබිලිස් අයියා ලැජ්ජාසහගත හිනාවක් දැම්මා. “මාළු තියෙන්නෙ විකුණන්න ඇරෙන්න නිකං දෙන්න හෙම නෙවෙයිනෙ. ‘විකිණීමට’ කියල ලියල තියෙන්නෙත් වැරදිලා වෙන්ටැ. ඒ වැරැද්දත් හැදුවොත් නේද හොඳ?” කියලා ඉස්කෝල හාමිනේ යන්ට ගියා. “ඉස්කෝලෙ හාමිනේ ළමයින්ගෙ පොත්වල වැරදි දැකලා පුරුද්දට බෝඩ් ලෑල්ලෙ වැරැද්දත් දැක්ක වෙන්ටැ. දැනමුත්තො කියන දේ අහන එක නුවණට හුරුයි” කියලා හිතපු පබිලිස් අයියගෙ අණින් බෝඩ් ලෑල්ලෙන් ‘විකිණීමට’ වචනෙත් මැකුන නිසා දැන් තියෙන්නෙ “මාළු තිබේ” කියල විතරයි.

ඉර බහින්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දි කඩේ අන්තිම මාළු ටික අරන් යන්න කට්ටිය ඇවිත්. කට සැර ඒබරං සීයා හැරමිටියක් අරන් පන්සල පැත්තට ගාටන අතරෙ පබිලිස් අයියගෙ මාළු කඩේ අලුත් බෝඩ් ලෑල්ල දැකලා “පබිලිස් කොලුවෝ, උඹේ කඩේ මාළු ඇරෙන්ට සීනි-පිටි හෙමත් තියේයැ?” කියලා ඇහුවා.

“ඒකත් ඇත්ත තමා. එහෙනං මාළු කියන එකත් මකමුකො” කියලා හිතලා පබිලිස් අයියම සායම් ටිකත් අරන් එලියට බැස්ස. “යකෝ, ඒකත් මැකුවහම තිබේ කියල විතරනෙ ඉතුරු වෙන්නෙ. මුන් කියන දේ අහන්න ගියාට වැඩිය හොඳයි…..” කියලා තිත්ත වචන ටිකක් හෙමීට මුමුණ මුමුණ පබිලිස් අයියා බෝඩ් ලෑල්ල ගලෝල බැද්දට උසික්ක කොලා.

කථාවේ ආදර්ශය: කසල නිවැරදිව බැහැර කරන්න. කැලයට කුණු විසි කරන්න එපා. අද මිහිතල දිනයයි.

කලකට පෙර කියැවූ කථාවකි. මූලාශ්‍රය මතක නැත. (කථාවද හරිහැටි මතක නැත.) මගේම නිර්මාණයක් නොවේ..

පින්තූරය ගත්තෙ මෙතනින්.

ජී ෆො ජග් නිධාන කථාව

මමත් කාලයක් තිස්සෙ SkyLK වලට ලියන අනුරාධ, Universe Cafe ලියන තිලිණ වගේ “තාරකා විද්‍යා හා අභ්‍යවකාශ අධ්‍යයන කේන්ද්‍රය” හෙවත් Astronomy and Space Study Center (ASSC) හෙවත් හුඟක් අය දන්න විදියට සුබෝධි මංගැච්චුවා. ඒ තාරකා විද්‍යා උණ නිසයි. සුබෝධිය කියන්නෙ තාරකා විද්‍යාව විතරක් උගන්වන තැනක් නෙවෙයි. ඒකෙ තිබ්බ එක කොටහක් තමා තාරකා විද්‍යා සංගමය.

මේකට එන කට්ටිය උදේ දේශනය අහවර වෙලා දවල් ආහාරය අරන් කෑම දිරවන අතරෙ කෙස් පැලෙන තර්ක-විතර්ක කරනවා. ඒ අතරෙ ඔය ආගිය කථාත් නොඇදෙනවා නෙවෙයි. ඒත් එක්කම සංගමයේ වැඩ රාජකාරි ගැන නිල නොවන විදියට සාකච්ඡාත් ඔය වෙලාවෙ කෙරෙනවා.

එක දවසක් ඔය විදියට කථා කර-කර ඉන්න අතරෙ එක ඉස්කෝලෙකින් රාත්‍රී නිරීක්ෂණ කඳවුරක් පවත්වන්න ආරාධනාවක් ආපු බව එක සාමාජිකයෙක් සඳහන් කළා. අපේ සංගමෙන් කෙරෙන එක සේවයක් තමා ඒ විදියට පාසල් (හෝ වෙනත් සංවිධානවල) රාත්‍රී නිරීක්ෂණ කඳවුරු පැවැත්වීම. ඉතින් ඔය නිරීක්ෂණ කඳවුර පවත්වන්න අපිට ආරාධනාව එවලා තිබ්බෙ කැස්බෑව කිට්ටුව තියන හර්මන් මයිනර් කියන ඉස්කෝලෙන්.

පිලියන්දල, කැස්බෑව පැත්තෙ ඉන්න අයනම් දන්නවා ඇති මේ ඉස්කෝලෙ ගැන. කැස්බෑවෙ තියන  SOS ළමා ගම්මානයෙ තමා මේ ඉස්කෝලෙ තියෙන්නෙ. මේ ඉස්කෝලෙට ගිය අපේ පරණ සාමාජිකයෙක් ගැනත් මතක් කරන අතරෙ අපේ ජ්‍යේෂ්ඨ සාමාජික දොස්තර මහත්තයෙක් කිව්වා “ඔය හර්මන් මයිනර් කියන එකේ මයිනර් කියන එක ලියනකොට ජී(g) අකුරක් තිබ්බට ඒක කියවනකොට ශබ්දවෙන්නෙ නෑනෙ” කියලා. (හර්මන් මයිනර් ලියන්නෙ Hermann Gmeiner විදියටයි.) එතන හිටපු සමහරු ඕක දැනගෙන හිටිය නිසා “ඔව් ඔව්” කියලා ඒකට එකඟ වුනා. “ඒ වගේ සයිලන්ට් ලෙටර්ස් (නිෂ්ශබ්ද අකුරු) තියනව ඉංග්‍රීසියෙ. නිව්මෝනියා ලියනකොට පී (p) අකුරක් මුලින් තිබ්බට ඒක ශබ්ද වෙන්නෙ නෑනෙ කියනකොට” කියලා දොස්තර මහත්තයා එයා දන්න විෂයෙන්ම උදාහරණයක් අරන් කිව්වෙ අපේ කථා අහගෙන හිටපු පොඩ්ඩන්ටත් ඇහෙන්නයි, යමක් ඉගෙන ගන්නවනම් ඉගෙනගන්නත් එක්ක.  “ඔව්, නියුමැටික් ලියනකොටත් පී අකුරක් තියනව මුලට, ඒත් ඒකත් ශබ්දවෙන්නෙ නෑ කියවද්දි” කියලා වෙන්න ඉංජිනේරුවෙකුත් කිව්වා.

“ඒක කිව්වහමයි මතක් වුනෙ. ඔය වගේ කථාවක් තියනවා” කියලා අපේ දොස්තර මහත්තයා “ජී ෆො ජග්” කථාව කියන්න ගත්තා. (ඒක කියවපු නැති අය ඉන්නවනම් කියවලම ඉන්නකෝ. ඒක කියවලා හිටියොත් මෙතනින් එහාට කථාව තේරෙයි.)

ඉතින් ඔය “ජී ෆො ජග්” කථාව අහලා එතන හිටපු හැමෝම වගේ මහ හයියෙන් හිනා වෙන්න ගත්තා “එන් ෆො නියුමෝනියා..හඃ හඃ. නියුමෝනියා පටන් ගන්නෙ පී අකුරෙන්නෙ” කියලා කෑ ගගහා. ඔය විදියට ඒකට සෑහෙන වෙලාවක් හිනා වුනා. හිනාවුන අයත් එක්කම හිනා වෙච්ච දොස්තර මහත්තයා අනිත් අය හිනාව නැවැත්තුවටත් පස්සෙ තවත් මොකකටදෝ හිනා වෙනවා තනියම.

“මොකද අයියෙ තනියම හිනා වෙන්නෙ?” කියලා එකෙක් අපේ දොස්තර මහත්තගෙන් අහපි. “ඇයි මෝඩයිනේ, උඹලට තේරුනෙ නැද්ද ඒ කථාවෙ නියුමෝනියා ඇරෙන්න ඉතුරු වචන දෙකත් ඒ වගේමයි කියලා” කියපු දොස්තර මහත්තයා ආයෙත් හිනා වෙන්න ගත්තා.

කථාව ආයෙත් මතක් කරගත්ත කට්ටිය ඒ පාර විහිළුව හරියට තේරුම් අරන් ආයෙත් හිනා වුනා. (නියුමෝනියා ඊට ටිකකට කලින් මතක් කළ නිසා හැමෝටම ඒක විතරයි මීටර් වුනේ!). ටික වෙලාවකින් කට්ටිය තමන්ට වැරදුන එකට තව පාරක් හිනා වුනා. ඒකෙන් ටියුබ් ලයිට් අයගේ තුන් හිනාව සම්පූර්ණ වුනා. ඒත් කථාව තාම ඉවර නෑ.

එවෙලෙ එතන හිටියෙ නැති අය එකා දෙන්නා කෑම ඉවරවෙලා ආයෙත් එනකොටත් කට්ටිය හිනා වෙනවා. ඉතින් ඒ අයටත් ප්‍රශ්නෙ ඇයි මේ කට්ටිය හිනා වෙන්නෙ කියලා. ඉතින් සමහරු ඇහුවා “ඇයි හිනාවෙන්නෙ?” කියලා. එතකොට “ජී ෆො ජග්” කථාව කියන්න හේතු වුන හර්මන් මයිනර් කථාවෙ ඉඳලා “ජී ෆො ජග්” කථාවෙ අවසානය දක්වාම අඩුපාඩුවක් නැතුව සිද්ධි ටික ඒ අයටත් මුල් විදියටම කිව්වා. වැඩේ කියන්නෙ මේ “ජී ෆො ජග්” කථාව අහන හැමෝම වගේ හිනා වෙන්නෙ “නියුමෝනියා පටන් ගන්නෙ පී අකුරෙන්නෙ” කියලයි.

එතකොට කථාව කියපු අයයි, මුලින් කථාව අහගෙන හිටපු අනිත් අයයි හැමෝම හිනා වෙනවා. එතකොට හතර හිනා! ඔය විදියට “ජී ෆො ජග්” කථාව හතර හිනා මවන කතන්දරයක් වුනා අපිටනම්.

කතන්දරගෙ ජෝක්ස් වර්ගීකරණයට හතර හිනා කියල එකකුත් එකතු කරන්න වෙනවා.

ජී ෆො ජග්

1987-1989 කාලය අපේ රටේ භීෂණය රජ කළ කාලයක්නෙ. ඒ කාලෙ කිසිම කෙනෙක්ගෙ ආරක්ෂාව ගැන සහතික වෙන්න බෑ. විශේෂයෙන් රජයේ ප්‍රබලයන්ට මරණීය තර්ජන එමටයි. මැති-ඇමතිවරුන්ගෙ ආරක්ෂාවට හමුදාවෙන් සහ පොලීසියෙන් කණ්ඩායම් සපයල තිබුනා. ඊට අමතරව මැති-ඇමතිවරුන්ට පෞද්ගලික පිස්තෝලයක් (පෞ.පි. එකක්) ආරක්ෂක අමාත්‍යංශයෙන් නිකුත් කළා.

කොහොමහරි එක ඇමතිවරයෙකුට ආරක්ෂක අමාත්‍යංශයෙන් නිකුත් කරන මේ පිස්තෝලෙ ලැබුනෙ නෑ. (ඒ කාලෙ 5/6 ක බලය තියන ආණ්ඩුවක් තිබ්බත් කැබිනට් ඇමති, නියෝජ්‍ය ඇමති, රාජ්‍ය ඇමති වගේ ඇමතිවරු වැහි වැහැල හිටියනෙ. කොයි ඇමතිද කියන්න මම හරියටම දන්නෙ නෑ.) මේ ඇමැත්තා ඉංග්‍රීසි හරියට නොදන්නවා වුනත් හරි-හරියට සුද්දා වගේ ඉංග්‍රීසි කථාකරනවා කියල ප්‍රසිද්ධ කෙනෙක්. ඉතින් මේ ඇමති දවසක් ආරක්ෂක අමාත්‍යංශයට දුරකථනයෙන් කථා කළා.

“හෙලෝ, දිස් ඉස් මිනිස්ටර් සිරිපාල. හූ ඉස් ස්පීකින් දෙයා?” ඇමැත්තා කඩ්ඩ දැම්මා. (ඇමතිගෙ නම සිරිපාල කියලා හිතන්නකෝ.)

දුරකථනයට පිළිතුරු දුන්නෙ නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිවරයෙක්. පොලිස් ලොක්කටත් සිංහලෙන් උත්තර දෙන්න බෑනෙ දැන්. මිනිහත් දන්න ඉංගිරිසියෙන් උත්තර දුන්නා “අයි ඈම් ඩී. අයි. ජී සමරපාල. වට් කැන් අයි ඩූ ෆො යූ සර්?” කියලා.

“අයිසෙ, අයි ඩිඩ්න්ට් රිසීව්ඩ් ද වෙපන් ඉෂූඩ් ෆො මිනිස්ටර්ස්. කැන් යූ චෙක් ඔන් දැට්?” කියලා ඇමැත්තා කිව්වා. දුරකථන මාර්ගයේ තිබ්බ ප්‍රශ්නයක් නිසා පොලිස් ලොක්කට ඕක හරියට ඇහුනෙත් නෑ, තේරුනෙත් නෑ. “අයි ඈම් සොරි සර්, අයි ඩිඩ්න්ට් හියර් යූ” කියලා පොලිස් ලොක්කා බොහොම යටහත් පහත්ව කිව්වා. ඇමැත්තත් ආයෙත් තමන්ගෙ අවශ්‍යතාවය කිව්වත් දුරකථන පද්ධතියෙ තිබ්බ දෝෂයක් නිසාදෝ පණිවිඩේ හරියට ගියෙ නෑ.

ඇමතිට ඒ වෙනකොට ටිකක් විතර තරහ ගිහින්. “අයිසෙ, අයි නීඩ් අ ගන්” ඇමති ටිකක් විතර සද්දෙන් කිව්ව. “අයි ඈම් සොරි සර්, යූ නීඩ් වට්?” පොලිස් ලොක්කා ආචාරශීලීව ඇහුවා. “කාන්ට් යූ හියර් මී ඩෑම්න් ෆූල්, අයි නීඩ් අ ගන්, ගන්” ඇමැත්තා සද්දෙ දැම්මා. පොලිස් ලොක්කට තාමත් හරියට ඇහුනෙ නෑ. “දෙයා ඉස් අ ඩිස්ට(ර්)බන්ස් ඔන් ද ලයින් සර්, අයි ඈම් සොරි. කැන් යූ ප්ලීස් සේ වට් ඩූ යූ නීඩ්?” පොලිස් ලොක්කා කිව්වා.

ඒ වෙනකොට ඇමතිටත් තේරිලා තිබ්බෙ දුරකථන මාර්ගයේ මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක් තියනවා කියලා. ඉංග්‍රීසියෙන් අමාරු වචන කියනකොට අකුරෙන් අකුර කියනවනෙ, ඒ අකුරට අදාල වචනයකුත් එක්ක එන් ෆො නොවැම්බර්, ඒ ෆො ඇපල් වගේ. ඒ නිසා ඇමති හිතුවා ගන් කියන එක අකුරෙන් අකුර කිව්ව නම් පැහැදිලි වෙයි කියලා.

ඉතින් ඇමැත්තා කිව්වා “අයිසෙ, අයි නීඩ් අ ගන්.. ගන්, ගන්.. ගී ෆො ජග්, යූ ෆො යුරෝප්, එන් ෆො නිව්මෝනියා” කියලා.

ඊට පස්සෙ වුන දේ නම් මම දන්නෙ නෑ..

තාම හිනා ගියෙ නැද්ද..

ගන් ලියන්නෙ මෙහෙමයි.: GUN

ජග් ලියන්නෙ මෙහෙමයි.: Jug

යුරෝප් ලියන්නෙ මෙහෙමයි.: Europe

නිව්මෝනියා ලියන්නෙ මෙහෙමයි.: Pneumonia

දැන් හිනා නොගිය අය හිනා වෙන්න.

රතිඤ්ඤා

සිංහල අලුත් අවුරුද්දත් ලඟ එනවනෙ. ඒ කාලෙට පොඩ්ඩන්ට තමා සතුටු. රතිඤ්ඤා, නිලාකූරු, බඹරචක්‍ර, අහස්ගුණ්ඩු පත්තු කරලා විනෝද වෙන එක පොඩ්ඩො විතරක් නෙවෙයි ලොකු අයත් කරනවනෙ. මම පොඩි කාලෙ රතිඤ්ඤා පත්තු කරන්න ගිහින් වුන ඇබැද්දියක් ගැනයි කියන්නෙ.

ඉස්කෝලෙ 6-7 පන්ති වල ඉන්න කාලෙ ගෙදර ආපු ගමන් කරන්නෙ කොලු රැලත් එක්ක එකතු වෙලා රොබින්හුඩ්, ටාසන් සෙල්ලම්  කරන එක. අම්මලගෙන් බාධාවක් තිබ්බෙත් නෑ ඒවට. අපි සෙල්ලම් කරන්නෙ (කිරි කපන්නෙ නැති) රබර් වතු දෙකක. එක රබර් වත්තක මායිමේ තියනවා පොඩි ගල් පොත්තක්. ඒක තමයි අපේ තිප්පොල. වටේ තියන දං පඳුරු, වල් අන්නසි අපිටම හැදිලා වගේ තමා.

අලුත් අවුරුදු නිවාඩුවෙදි දවල් දවසෙම කරන්නෙ ඉතින් කැලේ කොලේ රිංගන එකයි. ගෙදර එන්නෙ කන්න විතරයි. හවසට සත 25 ඔට්ටුවට කැට ගහන්නත් එකතු වෙනවා. ඔය කාලෙ අතේ වැඩිපුර සල්ලි ගැවසෙන්නෙ නෑනෙ. රතිඤ්ඤ පත්තු කරන්න එහෙම ආසාව තිබ්බට ගන්න සල්ලි එපායැ. තාත්තට වද කරලා එක රතිඤ්ඤ පැකට් එකක් ගෙන්නගත්තට ඒක පත්තු කරන්න බෑනෙ නැකැත් ලබනකං. ඒ නිසා කොල්ලො කට්ටියම තමන්ගෙ කැට එහෙම (ගෙදර අයට අහු නොවෙන්න) කඩල සල්ලි ටිකක් එකතු කරගත්ත රතිඤ්ඤා අරගන්න.

රතිඤ්ඤ පෙට්ටියක්ම ගන්න සල්ලි නැති නිසා කඩපු රතිඤ්ඤ 10ක් විතර කඩෙන් විතර අරන් කට්ටියම අපේ තිප්පොල වුන ගල් පොත්ත උඩට ගියා. ගෙදරින් උස්සපු ගිනි පෙට්ටියකුයි, පොල්කටුයි අරන් කට්ටිය සෙට් උනෙ බෝම්බ හදන්න. රතිඤ්ඤ බෝම්බ හදන්නෙ මෙහෙමයි. ගෑණු පොල්කට්ටක ඇස් 3න් එකක් හිල් කරලා ඒක අතරින් රතිඤ්ඤෙ සේව නූල රිංගවනවා. ඊට පස්සෙ පොල්කට්ටට වැලි පුරවලා ඒක මුනින් අතට තියලා. රතිඤ්ඤෙ පත්තු කරනවා. හැබැයි ඉක්මනට රතිඤ්ඤෙ පත්තු වෙන එක වලක්වන්න සේව නූලෙ තියන වෙඩි බෙහෙත් ටිකක් අයින් කරන්න ඕනෙ. එතකොට රතිඤ්ඤෙ පත්තු වෙන්න කලින් දුරකට දුවන්න පුළුවන්.

ඔය විදියට රතිඤ්ඤ බෝම්බ හදලා, ඒවා පත්තු කරලා පොල්කට්ට උඩ යනහැටි බලලා අපි හොඳට සතුටු වුනා. ඒත් එක බෝම්බයක් පත්තු කරලා ගල උඩට දුවගෙන ආවට ඒක පත්තු වුනෙ නෑ, මොකද සේව නූලෙ තිබ්බ වෙඩිබෙහෙත් ගොඩක් අයින් කරලා නිසා නූල පත්තු වෙන්නෙ නැතුව. මම පහලට ගිහින් රතිඤ්ඤෙ පත්තු කරන්න හදනකොට ගල උඩ හිටපු කට්ටිය රතිඤ්ඤයක් පත්තුකරලා මම ඉන්න පැත්තට විසි කළා. බය වුන පාර මමත් පත්තු කරන්න ගිය රතිඤ්ඤෙත් අරන් ගල උඩට දිව්වා.

ගල උඩට ගියාම කට්ටිය  මාව දැක්ක ගමන් කන් වහගෙන “නදී ඔය, ඔය” කියලා කෑ ගහන්න ගත්තා. මුන් ටික තවත් රතිඤ්ඤයක් මගෙ ලඟට දාලා තමා කියලා හිතලා මමත් කන් දෙක වහගත්තා. මම කන් වහගෙන වටේටම කැරකි කැරකි “කෝ මුන් දාපු රතිඤ්ඤෙ” කියලා හොයනවා. මට පේන්න රතිඤ්ඤයක් නෑ. “අතේ, අතේ” කියලා කවුද කෑ ගැහුවා. ඒත් මට තේරෙන්නෙ නෑ මුන් මෙච්චර බයවෙන්න හේතුව.

“රතිඤ්ඤෙ උඹේ අතේ” කියලා කෑ ගහගෙන මා ලඟට ආවෙ ජයන්ත. ඒක ඇහුන ගමන් මගෙ අතේ තිබ්බ රතිඤ්ඤෙ ඈතට විසිවුනෙ මමත් නොදැනුවත්ව. ඒක බිම වැටිලා ටික වෙලාවකින් පත්තු වුනා. අනූ නමයෙන් එදා ලොකු අනතුරක් නොවී බේරුනෙ. නිවිලා කියලා මම හිතපු සේව නූල පුංචි ගිනි පුපුරු කීපයකින් ආයෙත් ඇවිලිලා. ඒත් මම උඩට දුවපු පාර ඒක දැක්කෙ නෑ. රතිඤ්ඤෙ අතේ තියාගෙන කන් දෙක වහගත්තාම කොහොමද ඒක පේන්නෙ?

ලඟ එන අලුත් අවුරුද්දෙ රතිඤ්ඤා ඇතුළු සියළුම ගිනිකෙලි පරිස්සමින් පාවිච්චි කරලා සතුටු වෙන්න කියලා හැම දෙනාටම මතක් කරනවා.

පින්තූරෙ ගත්තෙ මෙතනින්.

කාර් රිමෝට්

ඇමරිකාවට ඇවිත් ටික දවසකින් කාර් කට්ටක් ගන්න තැනට වැඩ කටයුතු සිද්ධ වුනා.  මුල් කාලෙ අවශ්‍ය බඩුමුට්ටු ගන්න එහෙම ගියේ මෙහෙ හිටපු ලංකාවෙ අයත් එක්ක. ඒ අයට හැමදාමත් කරදර කරන්නත් බෑනෙ.  තුන්වෙනියෙකුත් පවුලට එකතුවෙන්න ඉන්න නිසා ගමන්-බිමන් වැඩියි. ඉතින් අමාරුවෙන් සල්ලි ටිකක් හොයාගෙන පාවිච්චි කළ කාර් කට්ටක් ගත්තා. (මෙහෙ පරණ හොඳ තත්වයේ වාහන ලාබෙට ගන්න පුලුවන්.) පරණ කිව්වට හද්ද පරණ නෙවෙයි, අලුත් සහස්‍රකයෙ හදපු භාණ්ඩයක්.

මේ කාර් එකේ තියන පහසුකමක් තමා RKE (Remote Keyless Entry) හෙවත් යතුර නැතිව දොර ඇරීම. ඒ වැඩේට ඉතින් දුරස්ථ පාලකයක්, සිංහලෙන් කියනවානම් රිමෝට් එකක් ඕනෙනේ. ඒත් කාර් එකේ පරණ අයිතිකාරයා මට රිමෝට් එකක් දුන්නෙ නෑ. (පොර අතින් ඒක නැතිවෙලා වෙන්න ඇති.) ලාභ භාණ්ඩෙ හිලක් කිව්වලුනේ. මම අහන්න ගියෙත් නෑ රෝද පහ (අර ඇතුලෙ තියන එකත් එක්ක හොඳේ) කැරකෙන නිසා අරන් ආවා.

රිමෝට් එකක් සෙට් කරගන්න ඩීලර් ගාවට ගියොත් $120-150 ක් විතර යනවා. යතුරු වැඩකරුවෙක් (locksmith) ගාවට ගියොත් $100 කින් බේරෙන්න පුළුවන්. කජු ඇටද-කොස් ඇටද? $100 ක් හොඳටම වැඩියි.  පොඩ්ඩක් අන්තර්ජාලෙ හොයලා බලනකොට මේ රිමෝට් ගන්න තියනවා eBay එකේ $25 විතර. අපිටම ප්‍රෝග්‍රෑම් කරගන්නත් පුළුවන්. මමත් ඕන මඟුලක් කියලා eBay එකෙන් ගෙන්නගත්තා රිමෝට් එකක් සල්ලි සල්ලි කියලා බලන්නෙ නැතුව.

ඔන්න ඉතින් සෙල්සියස් 10ක් විතර වුන හොඳ රස්නෙ දවසක රිමෝට් එක ප්‍රෝගෑම් කරන්න ලෑස්ති වුනා. බොහොම සරල උපදෙස් ටිකක් තමා තියෙන්නෙ පිළිපදින්න. මමත් උපදෙස් ටික අකුරට කරගෙන යනවා. එක උපදෙසක් තියෙනවා “Press the Hazard button six times within 10 seconds” කියලා. මමත් දෙපාරක් හිතන්නෙ නැතිව ඔය රිමෝට් එකේ තියන Panic බොත්තම එබුවා. ම්හු…කියලා තියෙන විදියට වැඩේ වෙන්නෙ නෑ. ආයෙත් පාරක් මුල ඉඳලා කරලා බැලුවා..හරියන්නෙ නෑ.  මම දැන් දහ අතේ කල්පනා කරනවා කරපු වැරැද්ද මොකක්ද කියලා. කල්පනා වෙන්නෙම නෑ. එදා දවසෙ කීප වතාවක් උත්සාහ ගත්තත් වැඩේ හරිගියෙ නෑ.

ආයෙත් දවසක බැලුවා වැඩේ ගොඩ දාන්න, හරි යන්නෙම නෑ. කොයිකටත් කියලා රිමෝට් එකේ බැටරියත් මාරු කරලා බැලුවා. ඒත් හරියන්නෙ නෑ. ඔය ඉලව් කරන්න ගිහින් Central Locking System එකේ ෆියුස් එකත් පිච්චුනා. ෆියුස් එක දාලා කාර් එක මුල් තත්වෙට අරගෙන මම වැඩේ අතඇරලා දැම්මා. මට හිතුනෙ එක්කො ගත්ත රිමෝට්  එක අවුල්, එහෙම නැත්නම් RKE සිස්ටම් එක අවුල් කියලයි.

මගෙ යාලුවෙකුටත් ඒ වර්ගයෙම කාර් එකක් තිබුනා. ඉතින් මිනිහටත් විස්තරේ කියලා ඒ කාර් එකටත් රිමෝට් එක ප්‍රෝග්‍රෑම් කරන්න උත්සාහ කරලා බැලුවා. (ඒකටත් රිමෝට් එකක් තිබුවෙ නෑ.) මොන, හරිගියෙ නෑ. කාර් දෙකකම RKE සිස්ටම් එක වැඩ නොකරන්න තියෙන ඉඩකඩ අඩුයිනෙ. දැන් මට ෂුවර් මේ රිමෝට් එක වැඩ කරන්නෙ නැති කසලගොඩක් කියලා. ඒත් ඉතින් ඔය වෙනකොට මම රිමෝට් එක අරන් මාස ගාණක් ගිහින්. රිට(ර්)න් කරන්න පුලුවන් කාලසීමාවත් පැනලා. මොනවා කරන්නද, මගෙ වැරැද්දනෙ කියලා රිමෝට් එක ගැන ආසාවත් අතෑරලා හිටියා.

මට ආයෙත් ඔය රිමෝට් එක ගැන මතක් වුනේ මාස ගාණකට පස්සෙ ගෙවල් අස්-පස් කරද්දි ඒක මුල්ලක් තියෙනව දැක්කහමයි. ආයෙත් පාරක් ප්‍රෝග්‍රෑම් කරන්න උත්සාහ අරන් බැරි වුනොත් බැද්දට විසිකරලා දානවා කියලා හිතලා වැඩේ පටන් ගත්තා. කොයිකටත් කියලා කාර් එකේ සේවා අත්පොතත් (Service Manual) කියවලා බැලුවා. ඒකෙ තියෙන්නෙත් මම කලින් කියවපු උපදෙස් ටිකම තමා. තවත් හොඳට කියලා කාර් සංසදයක (forum) මේ ගැන තියන විස්තර කියවද්දි තමා මම කරපු ගොංකම මාට්ටු වුනේ.

මොකක්ද Hazard button මේ කියන්නෙ. ඔය පහල රූපෙ තියන එකනෙ. එහෙම නැතිව රිමෝට් එකේ  තියන Panic button එක නෙවෙයි. මෝඩකමට බෙහෙත් නෑ කිව්වලු.

කරපු ගොංකමට මමම හිනාවෙවී රිමෝට් එක ප්‍රෝග්‍රෑම් කරන්න ගත්තා. වන් ෂොට් වැඩේ ගොඩ.

ඇයි එහෙම උනෙ කියලා පස්සෙ කල්පනා කරල බලනකොට මට තේරුනා Hazard button කියන්නෙ මොකක්ද කියලා මම දැනගෙන හිටිය බව. ඒත් මම රිමෝට් එකේ Panic button එක එබුවෙ වැඩිය හිතන්නෙ නැතුව. ඒ පියවර නිවැරදියි කියලා (යටි හිතෙන් ) මම පූර්ව නිගමනයකට ඇවිත් තිබුන නිසා තමා මට වැරැද්ද අහු නොවුනෙ. කාලෙකට පස්සෙ කරද්දි අලුත් විදියට හිතන නිසා මට වැරැද්ද තේරුම් ගන්න පුළුවන් වුනා. (රෑට නැති නුවණ උදේට පහල වෙනවා කියන්නෙ ඕකට තමා.)

ඉගෙනගත්ත පාඩම තමා හැම වෙලේම මට වැරදෙන්න තියන ඉඩකඩ වැඩියි කියලා හිතන්න අවශ්‍ය බව.

හිල් 3ක්

මොරටු සරසවියෙ ඉගෙනගන්න කාලෙ වුන රසවත් සිද්ධියක් තමා මේ.

අපේ සෙට් එක විභාග කාලට කුප්පි දාන්න සහ එකතු වෙලා පාඩම් කරන්න පුස්තකාලෙ ඇරෙන්න වෙනත් ඕනෑම තැනකට සෙට් වෙනවා. අපාය, විමානෙ (එතන වැඩිපුර හිටියෙ ජෝඩු නිසා යන්නෙ නෑ), බස් එක, වල, ගොඩ ඔය කොතැනත් එකයි. දවසක් අපායෙ මදුරුවො තල තලා පාඩම් කරන අතරෙ පොඩි විවේකයක් ගන්න අනං-මනං කථා කර කර හිටියා. (කොහොමත් වැඩ කරනවට වඩා විවේක ගන්න එකනෙ කරන්නෙ).

අපායෙ ඉඳලා බැලුවාම කෙලින්ම පේන්න තියෙන කජු කැලේ තමා එදා අපේ මාතෘකාව උනේ. කජු කැලේ ජෝඩු රිංගන තැනක් විදියට ප්‍රසිද්ධයි. ඔය කාලෙ කජු කැලේ කපලා අලුතෙන් ගොඩනැගිල්ලක් ඉදිවෙමිනුයි තිබුනේ. ඒත් ඉතින් කැලේ කපලා එතැනත් ගොඩනැගිලි තැනුවාම පෙම්වතුන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය වෙනවානෙ. ඉතින් අපි ඕකට ගන්න පුලුවන් ක්‍රියාමාර්ග ගැන කෙස් පැලෙන තර්ක ඉදිරිපත් කරමින් කථාබහ කරනවා.

හොඳ විසඳුමක් ගෙනාවෙ අපේ නඩේ ..පුලා. “අපි කාමර හදලා ජෝඩු වලට දෙමු. පැයට 100යි”. හැමෝම ඒකට කැමති වුනා. “කැම්පස් යන කොල්ලන්ට කොහෙද සල්ලි. කවුරුත් එන්නෙ නෑ බං ඔය ගානට” එහෙම කිව්වෙ රංජන්. “එහෙනම් අපි මෙහෙම වැඩක් කරමු. කාමර වල බිත්ති වල හිල් හදමු. කාමරේ 10යි. හිල 20 යි. එතකොට කාටත් වාසියි” හොඳ මොලකාරයෙක් වන කොටා හෙවත් සනා කිව්වා.  (අපේ කාලෙ මොරටුවේ ගැහැණු ළමයි හරිම අඩුයි. කොල්ලො 7 ට කෙල්ලො 1 යි (ඉංජිනේරු පීඨයේ). ඉතින් ජෝඩුත් ටිකයි හිටියේ.)

ඒ නිසා කාමරේ 10ට දීලා හිල් වලින් හොඳ ගානක් හොයාගන්න පුළුවන් බවයි හැමෝගෙම මතය වුනේ.

ඔය අතරේ වැඩි කථාබහක් නැති චන්ඩිත් අපේ කථාවට එකතු වුනේ “මචං එතකොට සනාට රුපියල් 60ක්ම යනවා නේද?” කියලා අහගෙන. “ඒ මොකටද බං මට හිල් 3ක්ම” කියලා කොටා හෙවත් සනා ඇහුවා.

“ඇයි බං, උඹ උස නෑනෙ හිලෙන් බලන්න. ඒ නිසා අත් වලින් එල්ලෙන්න හිල් දෙකයි, බලන්න හිලයි” කියලා චන්ඩි කිව්වේ අපි හැමෝම හිනා සයුරේ ගිල්වමින්.

(නම් මනඃකල්පිතයි).
(අපි විභාගෙ ගොඩ ගියේ පොතට වැඳීමේ පින නිසා නොව මහන්සි වී වැඩ කළ නිසා බව කරුණාවෙන් සලකන්න)